Ik heb een heleboel kookboeken. Vind het heel leuk om daarin te bladeren. De recepten stimuleren me om eens wat anders te proberen. De eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat er maar één persoon is waarvoor ik durf koken : mijn vriend. Het is niet zozeer dat ik zenuwachtig ben om te koken voor anderen, maar alles wat ik in mijn hoofd heb, lijkt te banaal om aan hen te serveren.

Hoe dan ook, die kookboeken. Ze staan vol met de prachtigste foto’s en wat me in die foto’s het meest fascineert is het kleurenpalet. Met name de kleuren van het servies. De mooie borden, de ene keer design, de andere keer sierlijk porselein, zijn met zulke stylistische zorg uitgekozen, dat je niet anders kan dan bevestigen dat het de juiste combinatie is met dat gerecht. (zie foto’s hieronder, via ‘Evelien Kookt Lekker’)

Ik heb niet zozeer zin om het gerecht te bereiden, maar wel om mij verschillende soorten borden en tafel servies aan te schaffen. Dat zou me stimuleren om het mooie plaatje te beogen en misschien – in mijn gedachten banale – ‘plats’ te serveren aan vrienden.

Hmm, ik denk dat ik meer geld moet gaan verdienen. Ik wil te veel, en niet in de juiste volgorde.