Een Kortrijkse band. Ik kan het nog steeds niet geloven. Dit nummer 15 floors hoorde ik al op Radio 1 en op StuBru. Het blijft luchtig, maar tegelijkertijd ook zeer sfeervol. Ik kan me voorstellen dat er veel pro of contra zijn. Er is geen weg tussenin.
Wat een verschrikkelijk enge rit naar huis heb ik gisterennacht ondernomen. Vanuit Ukkel omstreeks half twaalf naar Antwerpen vertrokken. Ik kwam van een heel erg leuk kerstfeestje op mijn werk. Vertrokken met jas, muts maar zonder mijn wollen gilet want die was ik vergeten op het feestje. Gek dat ik dat niet doorhad bij het vertrek. Vandaag kwam de receptioniste ermee aandraven. Bon, de champagne moet er voor iets tussen gezeten hebben. Hoe dan ook, gisterennacht, na mijn auto uit een dikke sneewlaag gepeld te hebben, belde ik toch maar voor alle zekerheid naar het thuisfront (in ‘t geval hij me over een paar uur nog niet thuis terug vond, dan zou er vast iets gebeurd zijn). Ik moest in 2de rijden, zei hij, en als ik thuis ben, wachtte er me een verrassing op het terras. Spannend, daar ging ik dan, mijn sneeuwrit van Brussel Zuid naar België Noord ging van start.
Twee kruispunten gepasseerd waar ik gewoon rechtdoor overreed in plaats van naar links af te slaan. Verder één groen licht gemist terwijl ik er slechts 20m van verwijderd was. Maar het verschikkelijkste was het moment dat ik bijna een ijsschaatsende mens van de weg heb gewalsd. Dat was een gek. Hij was op zijn sneakers van een helling aan het schuiven / skaten. Een helling waar ik met mijn wagen aan het bollen was, onmogelijk om te remmen. Heb die gast echt van de weg getoeterd! Nondeju, mijn hart zat in mijn keel.
Soit, na een trage rit door Ukkel centrum en een iets snellere rit over de E19 kwam ik aan bij me thuis waar manlief al lag te slapen. Direct naar het terras gerend (voor de verrassing) en wat zag ik daar… deze allerliefste, perfecte sneeuwman. That makes me happy! Van een blijde aankomst gesproken. De kleine armpjes in de lucht. Bravo! Heb een foto’tje genomen dat nu als wallpaper van mijn gsm dient. I survived a death ride en heb een kleine mascotte op mijn terras staan. Heerlijk!
Ben net terug uit Stockholm en met het koude, bijna sneeuw-weer daar, is er één activiteit die zich gedurende deze citytrip meermaals heeft herhaald: een bezoekje aan de coffee shop. In shopping area’s vind je er één om de 100m en in woonwijken, vind je er ook op de meest onverwachte locaties. Heerlijk is dat. Voor koffieliefhebbers als ik tenminste. Een koffiepauze nemen met een koekje erbij, heet simpelweg ‘fika’ in het Zweeds. Een koffiebarretje, klein of iets groter, krijgt er altijd een gezellig accent door zijn verlichting of de kussentjes op de stoelen. Een heerlijke latte met een muffin of een cafe macchiato met een stuk wortelcake, gggraaauuuw! Onze favoriete coffee shop Muggen (Götgatan 24 (T Slussen)) is een aanrader, alsook Espressino (aan de overkant van Muggen). Elk uur samen wegduffelen, samen op krukjes bij het raam of in een hoekje achterin… lekker muziekje, zoentjes geven, smoezelen, lachen, genieten… terwijl buiten de sneeuwvlokjes vallen en het vanaf 3pm pikdonker wordt… in het Winterse Stockholm is dat het fijnste wat er is.. Mocht ik ooit in zo’n land wonen dan werkte ik in mijn eigen coffee shop…
Nee ik ben geen verzamelaar. Ik vraag me af, wat je in hemelsnaam vandaag de dag zoal kan verzamelen. Gisteren tijdens een gezellige avond dineren en babbelen aan het haardvuur, vertelde iemand me dat ze miniatuur design verzamelt. Nu dat is bijzonder, en duur lijkt me. Iemand anders verzamelt schoenen. Uiteraard heeft deze persoon ook bevestigt een schoenenfetisj te hebben. 70 paar telt haar verzameling. Ze zitten mooi in hun oorspronkelijke schoendoos en worden wellicht ook gelabeld met ‘bruin’, ‘laars’, ‘fijne hak’ of ’scherpe punt’. De gastvrouw zelf, koopt 1à2 boeken per 2weken bij mijn weten. De mooie bibliotheek rondom ons, leerde ons wat haar verzameling is.
Nu stond ik bij mezelf stil en vroeg ik me af wat ik doorheen de jaren bijhoudt en maar niet kan wegdoen. Dingen die je koopt op een ogenblik van zwakte, gewoon omdat je je aangetrokken voelt tot het object in kwestie. Ik kon op niks komen. Mijn gedachten dwaalden af van dit onderwerp en ik stond me in de badkamer klaar te maken voor mijn zondagse theevisite bij een vriendin van achter de hoek (heerlijk toch, als je vrienden rondom je wonen. Het lijkt me een sociale plicht om dichtbij je vriendenkring te wonen, nu de familiekring steeds minder groot of minder hecht is dezer tijden… maar bon, waar zat ik…) . Ik sta dus voor de spiegel en trek mijn lade open.Begin stuk voor stuk de voorwerpen te inspecteren. Naturel en rosebud. Dat wordt de match die perfect past mijn mood. Mijn echt oude vrienden zullen het kunnen bevestigen… deze juffrouw heeft heeeeeel veeeeel nagellaks en lipsticks. Zoveel dat ik er verzekerd 3 à 4 in mijn handtas heb, elke dat voor ik naar het werk ga, een toetsje op de lippen doe voor ik aan mijn bureau binnenstap. En overal in huis zie je nagellak potjes staan. Niet dat ik perfect verzorgde nagels heb of zo,…ik voel me gewoonweg zo aangetrokken tot de kleuren. En geef toe, de meest saaie outfit of vermoeide, warrige hoofd, blink je toch in 1 keer op dankzij deze wondermiddeltjes? Dus dat zal mijn verzameling wezen.. en ik zal er nooit afscheid van nemen.
ps: Meneer Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik ook een gigantisch zwak heb voor parfums.. ik wilde echt dat ik een parfumerie/cosmetics winkel kon vinden die open is op zondag… ik voel een opstootje…
Als je droomt dat je een dief bent, suggereert dit dat je bang bent om te verliezen wat je hebt. Misschien heb je het gevoel dat je het niet waard bent om zoveel dingen te hebben. Deze droom kan ook aangeven dat je bepaalde grenzen overtreedt in een bepaalde situatie of relatie. (info hiervan)
Vreemd toch. Heb werkelijk heel bewust gedroomd dat ik in een supercoole winkel allerlei zaken heb meegenomen zonder erbij stil te staan. Een mooie hoed op mijn hoofd en een aantal andere grote (en dus opvallende) zaken die ik me (nu) niet meer herinner.
Het straffe was dat ik lange tijd in mijn droom met deze gewetenskwestie inzat: ‘Ga ik terug naar de winkel om alles op te biechten?’ of ‘Hou ik de spullen bij?’ Hoe dan ook, had ik medelijden met de verkopers die op het einde van de dag, de diefstal zouden constateren.
Ik ben erg gelukkig dat ik onschuldig wakker werd. Maar toch speelt de vraag: “waarom heb ik dit gedroomd?”
Super vind ik de Google homepage vandaag. Ze maken er telkens iets origineels van (vaak inspelend op actualiteit of feestdagen) maar vandaag zie ik niet meteen de link. Prachtig vind ik Cookie Monster. Het blauwe ‘pluchedier’ uit Sesamstraat. Hij is lief en doet exact wat alle kinderen willen doen: koekjes ’schransen’ tegen de sterren op!
Was er vroeger reeds gek op en nu nog steeds!
Ik heb een heleboel kookboeken. Vind het heel leuk om daarin te bladeren. De recepten stimuleren me om eens wat anders te proberen. De eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat er maar één persoon is waarvoor ik durf koken : mijn vriend. Het is niet zozeer dat ik zenuwachtig ben om te koken voor anderen, maar alles wat ik in mijn hoofd heb, lijkt te banaal om aan hen te serveren.
Hoe dan ook, die kookboeken. Ze staan vol met de prachtigste foto’s en wat me in die foto’s het meest fascineert is het kleurenpalet. Met name de kleuren van het servies. De mooie borden, de ene keer design, de andere keer sierlijk porselein, zijn met zulke stylistische zorg uitgekozen, dat je niet anders kan dan bevestigen dat het de juiste combinatie is met dat gerecht. (zie foto’s hieronder, via ‘Evelien Kookt Lekker’)
Ik heb niet zozeer zin om het gerecht te bereiden, maar wel om mij verschillende soorten borden en tafel servies aan te schaffen. Dat zou me stimuleren om het mooie plaatje te beogen en misschien – in mijn gedachten banale – ‘plats’ te serveren aan vrienden.
Hmm, ik denk dat ik meer geld moet gaan verdienen. Ik wil te veel, en niet in de juiste volgorde.
Ik ben zo in volle bewondering voor iedereen die kan breien. Vroeger leerde ik de basis in het 5de en 6de leerjaar, maar vroeg steevast thuis aan mijn oma hulp. Ookal vond ik het leuk, ik herinner me dat het niet altijd gemakkelijk was.
Ook heb ik ooit toen in ziek was eens een popje volledig gebreid en opgevuld met watten gekregen van een vriendinnetje. Dat vond ik ook super cute! (heb het popje enkele jaren geleden wel teruggeven, want het leek me iets emotioneels en ze kreeg net een baby’tje aan wie ze haar kunstwerk vast en zeker laten zou willen tonen).
Hoe dan ook, vandaag wil ik opnieuw zelf een poging wagen. Het lijkt me heerlijk hypnotiserend en ontspannend, en bovendien kan je zoveel leuks creëren in alle kleuren die je wenst.
Heb een beetje geresearcht, en ga de volgende stappen ondernemen:
1. breisetje bestellen + tutorials volgen
2. wolwinkel/atelier LANA bezoeken
3. ik bewonder Missoni’s wintercollecties vol breiwerk in sjaal, vest en andere draperie-vormen
Oh my goodie goodness! Grey’s Anatomy heb ik tot het laatste beschikbare seizoen 4 uitgekeken. Hongerig als een wolf ben ik al gedurende een half jaar aan het polsen bij mijn lokale cd/dvdstore of seizoen 5 reeds beschikbaar is. Niet dus. Momenteel zenden ze op VijfTV herhalingen uit. Daar ben ik niks mee! Ik wil vooruit met die serie! Wat lees ik: Amerikaanse series zoals Grey’s Anatomy, Desperate Housewives, Lost kunnen betalend worden bekeken via digitale televisie enkele dagen nadat ze op de Amerikaanse televisie zijn verschenen.
Fantastisch toch! Het kost wel 3 euro. Kost veel op zich en in vergelijking met dvd huren in echte videotheek, maar ok in verhouding met film huren via digi tv, wat 3,95 euro kost. But what the hell, echte verslaafden gaan door de knie! Thanks to whoever made this happen!
Net terug van een roadtrip door Normandië en Bretagne en het is afkicken geblazen. De mooie blauwe hemel, de prachtige diepliggende, door takken overkoepelde weggetjes, hortensia’s en wilde bloemen in de weien. Bretoense zwart met wit gevlekte reuzekoeien die je dwaas aankijken en al even prachtige kleine kalfjes op de wereld zetten. Braambessen plukken tijdens je wandeling op de flank van een falaise vlakbij het water. Prachtige stenen huisjes die met blauwe of groene luikjes dicht bij elkaar een klein dorpscentrum vormen. Bakkerijen die uitstekend zijn in de verkoop van stokbroden in alle maten en als specialiteit het maken van brioche en een soort van flan hebben. De heerlijke geur van zout water in de kleine haventjes waarin rivieren met hoog en laagtij het landschap dagelijks veranderen. De vissen die zonder of met roomsausje op je bord worden getoverd. De mooie landschapsschilderijtjes die zich voor je ogen bevinden en waar je deel van uitmaakt. Een vlinder die meermaals je pad doorkruist. Vrolijke zwaluwtjes minuten aan één stuk met je ogen volgen. Je geliefde aan je hand en genieten van een wandeling richting Atlantische Oceaan. Lekker ingesmeerd na een plonsje in het water genieten van de zon die je rug droogt. Een tijd van genieten.
Wat was het zalig om even volledig te ontsnappen… Voor nog meer impressies, klik hierzo.
