Het is een beetje stilletjes op mijn blog. Dat is heel normaal want ik ben in mijn laatste weekjes. Nog een beetje ‘us’-time en daarna begint het echte leven. Kan ik onze kleine baby recht in de oogjes kijken. Ik kan niet wachten. Tot dan!

Aangezien ik ziekjes ben heb ik af en toe een eenzaam momentje voor de televisie. Een buurvrouw leende me dit weekend 2 series. De eerste DVD box ‘Mistresses’ kon me niet echt boeien. Na 5 min heb ik deze al afgezet. Maar de andere dvdbox was een knaller! Being Erica. Zegt je dat iets? Ik had er nog nooit over gelezen maar nu kan ik met volle overtuiging zeggen : een echte vrouwenserie!

Het gaat over een 32 jarige Erica die een aantal dingen in haar leven betreurt.  Het zou de oorzaak zijn waarom haar carriere niet van de grond geraakt en waarom ze nog steeds geen leuke man heeft gevonden. Dus bezoekt ze een therapeut die haar naar die ‘momenten’ kan terugbrengen, om dingen anders aan te pakken. Hoe dan ook, denk aan een mix 30 something bachelor problems uit Sex and The City, de ups & downs in relaties van Friends en de moraliserende boodschappen uit Grey’s Anatomy. Gewoon eens proberen, you will get my point.

Echt hilarisch is het niet, maar zeker een feel good reeks van begin tot het einde. Er bestaan al 3 seizoenen waarvan seizoen 1 uit is in België.  Dus opgelet, mocht je meteen verslaafd geraken, want nog geen seizoen 2 te bespeuren op website van Fnac of FreeRecordShop!

Bekijk hier alvast de trailer voor episode 1.

Ik ben echt niet van plan om hier een Mommy-blog van te maken. Maar met trots wil ik toch wel deze mooie foto (tnx my love) tonen. Hier ben ik 20weken en het gaat er tegenaan. Ik begin stillaan een bolle buik te krijgen. De benen beginnen wat zwaarder te wegen en mijn hormonen pieken van tijd tot tijd.

Maar we voelen ons zo gelukkig met ons drietjes. Het is een mooie tijd.

De meesten weten ondertussen al wel dat ik zwanger ben. Het valt ook echt niet meer te verbergen. Maar wat de meesten niet weten is dat ik echt gek ben op ijs en dat ik nu specifiek een behoefte heb aan neuzekes-ijs (die ik onlangs nog maar ontdekt heb!).

Zaterdagavond kwam mijn heerlijke vriendin uit Brugge bij ons eten.  En wat bracht ze mee als geschenkje : neuzekes-ijs van Missault. Wat een schat! Ze heeft gezocht en gevonden!

Oh my goodie goodness, die neuzekes-ijs nemen ze me nooit meer af!

oooooh…. ik ben aan het nagenieten.
Ik heb mijn eerste gezichtverzorging erop zitten. Wat een heerlijkheid. Wist echt niet wat ik ervan moest verwachten.
Hoeveel laagjes olie, lotion, creme en handmassages mijn gelaat,schouders en hals hebben mogen voelen kan ik onmogelijk recallen. Maar laat dit duidelijk zijn, gedurende meer dan een uur, waren dat er VEEL. En wat een heerlijk zachte natuurlijke aroma’s. Een mooi rustig muziekje op de achtergrond, ik op een comfortabel bed met een verwarmend dekentje over me en een badstoffen haarband. Dat was intens genieten. En steeds weer die zijdezachte handen, die precieze bewegingen volgen en kneden, masseren, zuiveren, en corrigeren daar waar het nodig is.
Ik ga al meer dan 6 jaar bij deze dame voor harsen (vroeger), pedicure, epilatie maar na deze goddelijke gezichtsbehandeling, geloof ik dat we samen oud zullen worden. Haar handen zijn goud waard.

Een Kortrijkse band. Ik kan het nog steeds niet geloven. Dit nummer 15 floors hoorde ik al op Radio 1 en op StuBru. Het blijft luchtig, maar tegelijkertijd ook zeer sfeervol. Ik kan me voorstellen dat er veel pro of contra zijn. Er is geen weg tussenin.

Wat een verschrikkelijk enge rit naar huis heb ik gisterennacht ondernomen. Vanuit Ukkel omstreeks half twaalf naar Antwerpen vertrokken. Ik kwam van een heel erg leuk kerstfeestje op mijn werk. Vertrokken met jas, muts maar zonder mijn wollen gilet want die was ik vergeten op het feestje. Gek dat ik dat niet doorhad bij het vertrek. Vandaag kwam de receptioniste ermee aandraven. Bon, de champagne moet er voor iets tussen gezeten hebben. Hoe dan ook, gisterennacht, na mijn auto uit een dikke sneewlaag gepeld te hebben, belde ik toch maar voor alle zekerheid naar het thuisfront (in ‘t geval hij me over een paar uur nog niet thuis terug vond, dan zou er vast iets gebeurd zijn). Ik moest in 2de rijden, zei hij, en als ik thuis ben, wachtte er me een verrassing op het terras. Spannend, daar ging ik dan, mijn sneeuwrit van Brussel Zuid naar België Noord ging van start.

Twee kruispunten gepasseerd waar ik gewoon rechtdoor overreed in plaats van naar links af te slaan. Verder één groen licht gemist terwijl ik er slechts 20m van verwijderd was. Maar het verschikkelijkste was het moment dat ik bijna een ijsschaatsende mens van de weg heb gewalsd. Dat was een gek. Hij was op zijn sneakers van een helling aan het schuiven / skaten. Een helling waar ik met mijn wagen aan het bollen was, onmogelijk om te remmen. Heb die gast echt van de weg getoeterd! Nondeju, mijn hart zat in mijn keel.

Soit, na een trage rit door Ukkel centrum en een iets snellere rit over de E19 kwam ik aan bij me thuis waar manlief al lag te slapen. Direct naar het terras gerend (voor de verrassing) en wat zag ik daar… deze allerliefste, perfecte sneeuwman. That makes me happy! Van een blijde aankomst gesproken.  De kleine armpjes in de lucht. Bravo! Heb een foto’tje genomen dat nu als wallpaper van mijn gsm dient.  I survived a death ride en heb een kleine mascotte op mijn terras staan. Heerlijk!

Ben net terug uit Stockholm en met het koude, bijna sneeuw-weer daar, is er één activiteit die zich gedurende deze citytrip meermaals heeft herhaald: een bezoekje aan de coffee shop.  In shopping area’s vind je er één om de 100m en in woonwijken, vind je er ook op de meest onverwachte locaties. Heerlijk is dat. Voor koffieliefhebbers als ik tenminste. Een koffiepauze nemen met een koekje erbij, heet simpelweg ‘fika’ in het Zweeds. Een koffiebarretje, klein of iets groter, krijgt er altijd een gezellig accent door zijn verlichting of de kussentjes op de stoelen. Een heerlijke latte met een muffin of een cafe macchiato met een stuk wortelcake, gggraaauuuw! Onze favoriete coffee shop  Muggen (Götgatan 24 (T Slussen)) is een aanrader, alsook Espressino (aan de overkant van Muggen). Elk uur samen wegduffelen, samen op krukjes bij het raam of in een hoekje achterin… lekker muziekje, zoentjes geven, smoezelen, lachen, genieten… terwijl buiten de sneeuwvlokjes vallen en het vanaf 3pm pikdonker wordt… in het Winterse Stockholm is dat het fijnste wat er is.. Mocht ik ooit in zo’n land wonen dan werkte ik in mijn eigen coffee shop…

Nee ik ben geen verzamelaar. Ik vraag me af, wat je in hemelsnaam vandaag de dag zoal kan verzamelen. Gisteren tijdens een gezellige avond dineren en babbelen aan het haardvuur, vertelde iemand me dat ze miniatuur design verzamelt. Nu dat is bijzonder, en duur lijkt me. Iemand anders verzamelt schoenen. Uiteraard heeft deze persoon ook bevestigt een schoenenfetisj te hebben. 70 paar telt haar verzameling. Ze zitten mooi in hun oorspronkelijke schoendoos en worden wellicht ook gelabeld met ‘bruin’, ‘laars’, ‘fijne hak’ of ‘scherpe punt’. De gastvrouw zelf, koopt 1à2 boeken per 2weken bij mijn weten. De mooie bibliotheek rondom ons, leerde ons wat haar verzameling is.

Nu stond ik bij mezelf stil en vroeg ik me af wat ik doorheen de jaren bijhoudt en maar niet kan wegdoen. Dingen die je koopt op een ogenblik van zwakte, gewoon omdat je je aangetrokken voelt tot het object in kwestie. Ik kon op niks komen. Mijn gedachten dwaalden af van dit onderwerp en ik stond me in de badkamer klaar te maken voor mijn zondagse theevisite bij een vriendin van achter de hoek (heerlijk toch, als je vrienden rondom je wonen. Het lijkt me een sociale plicht om dichtbij je vriendenkring te wonen, nu de familiekring steeds minder groot of minder hecht is dezer tijden… maar bon, waar zat ik…) . Ik sta dus voor de spiegel en trek mijn lade open.Begin stuk voor stuk de voorwerpen te inspecteren. Naturel en rosebud. Dat wordt de match die perfect past mijn mood. Mijn echt oude vrienden zullen het kunnen bevestigen… deze juffrouw heeft heeeeeel veeeeel nagellaks en lipsticks. Zoveel dat ik er verzekerd 3 à 4 in mijn handtas heb, elke dat voor ik naar het werk ga, een toetsje op de lippen doe voor ik aan mijn bureau binnenstap. En overal in huis zie je nagellak potjes staan. Niet dat ik perfect verzorgde nagels heb of zo,…ik voel me gewoonweg zo aangetrokken tot de kleuren. En geef toe, de meest saaie outfit of vermoeide, warrige hoofd, blink je toch in 1 keer op dankzij deze wondermiddeltjes? Dus dat zal mijn verzameling wezen.. en ik zal er nooit afscheid van nemen.

ps: Meneer Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik ook een gigantisch zwak heb voor parfums.. ik wilde echt dat ik een parfumerie/cosmetics winkel kon vinden die open is op zondag… ik voel een opstootje…

Als je droomt dat je een dief bent, suggereert dit dat je bang bent om te verliezen wat je hebt. Misschien heb je het gevoel dat je het niet waard bent om zoveel dingen te hebben. Deze droom kan ook aangeven dat je bepaalde grenzen overtreedt in een bepaalde situatie of relatie.  (info hiervan)

Vreemd toch. Heb werkelijk heel bewust gedroomd dat ik in een supercoole winkel allerlei zaken heb meegenomen zonder erbij stil te staan. Een mooie hoed op mijn hoofd en een aantal andere grote (en dus opvallende) zaken die ik me (nu) niet meer herinner.

Het straffe was dat ik lange tijd in mijn droom met deze gewetenskwestie inzat: ‘Ga ik terug naar de winkel om alles op te biechten?’ of ‘Hou ik de spullen bij?’ Hoe dan ook, had ik medelijden met de verkopers die op het einde van de dag, de diefstal zouden constateren.

Ik ben erg gelukkig dat ik onschuldig wakker werd. Maar toch speelt de vraag: “waarom heb ik dit gedroomd?”