Als je droomt dat je een dief bent, suggereert dit dat je bang bent om te verliezen wat je hebt. Misschien heb je het gevoel dat je het niet waard bent om zoveel dingen te hebben. Deze droom kan ook aangeven dat je bepaalde grenzen overtreedt in een bepaalde situatie of relatie. (info hiervan)
Vreemd toch. Heb werkelijk heel bewust gedroomd dat ik in een supercoole winkel allerlei zaken heb meegenomen zonder erbij stil te staan. Een mooie hoed op mijn hoofd en een aantal andere grote (en dus opvallende) zaken die ik me (nu) niet meer herinner.
Het straffe was dat ik lange tijd in mijn droom met deze gewetenskwestie inzat: ‘Ga ik terug naar de winkel om alles op te biechten?’ of ‘Hou ik de spullen bij?’ Hoe dan ook, had ik medelijden met de verkopers die op het einde van de dag, de diefstal zouden constateren.
Ik ben erg gelukkig dat ik onschuldig wakker werd. Maar toch speelt de vraag: “waarom heb ik dit gedroomd?”
Onlangs liep ik met mijn Brugse vriendin door Gent, en werden we verleid door de heerlijke geur van lavandel. Zo sterk dat onze aandacht werd getrokken naar een bijzonder locatie – een Kloskanthuis – met de naam Home Linen. Echt waar. Dit prachtige pand had een etalage om ‘u’ tegen te zeggen. Prachtige kantkloslakentjes en zakdoekjes met fijne borduursels op. Eén ruit gaf zicht op een juwelencollectie die recht uit grootmoeders tijd kon komen. Maar wat een prachtige oorbelletjes vond ik ertussen. Deze strikjes zijn geen antiek maar volledig nieuw geproduceerd. Al is het je wel duidelijk dat de inspiratie van deze juweelontwerper naar enkele decennia teruggaat. Volledig gemaakt uit zilver en prachtige natuursteentjes eringelegd. Deze strikjes vind ik tijdloos en geraffineerd.
Toeval treft dat elke kledingcollectie deze winter wel één of meerdere stukken met strikken als belangrijkste detail heeft… Oh wat ben ik fashionable mee. Héhé.
Super vind ik de Google homepage vandaag. Ze maken er telkens iets origineels van (vaak inspelend op actualiteit of feestdagen) maar vandaag zie ik niet meteen de link. Prachtig vind ik Cookie Monster. Het blauwe ‘pluchedier’ uit Sesamstraat. Hij is lief en doet exact wat alle kinderen willen doen: koekjes ’schransen’ tegen de sterren op!
ooooooh wat vind ik dit lekker. Custard Cream cookies. 2 vanille koekjes waartussen vanille crème rijkelijk verstopt zit. Hmmmm. Deze koekjes vond ik vroeger enkel terug op de markt of bij een koffie op een terras. Ik moest maar even de verpakking van het kleine koekje betasten en herkende quasi onmiddellijk mijn favoriete koekje in sommige gevallen. Lag dat koekje niet op mijn koffieschoteltje dan switchte ik dat garanti wanneer mijn gezelschap even niet keek. Later pakte ik het minder stiekem aan, en zei ik gewoon ‘dit is mijn favoriete koekje dat ik NERGENS in de supermarkt vind. Mag ik het opeten aub?’. Hoe desperate kan je klinken, niet waar? Hoe dan ook het werkte. Zowat al mijn vriendinnen weten dat dit mijn aller beste vriend-koekje is.
Sinds kort maakte mijn hart een vreugdesprong want in de lokale familiesupermarkt Peeters-Govers (check onder ‘Bedrijf’ en ontdek het charmante koppel Peeters & Govers) vond ik deze schatjes van Custard Cream koekjes. De originele zelfs, afkomstig uit Ierland.
Ik ben zo blij dat ik mijn pak op 3 dagen vandaag finish. Ik weet alvast waar ik volgend weekend opnieuw ga winkelen..
Ik heb een heleboel kookboeken. Vind het heel leuk om daarin te bladeren. De recepten stimuleren me om eens wat anders te proberen. De eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat er maar één persoon is waarvoor ik durf koken : mijn vriend. Het is niet zozeer dat ik zenuwachtig ben om te koken voor anderen, maar alles wat ik in mijn hoofd heb, lijkt te banaal om aan hen te serveren.
Hoe dan ook, die kookboeken. Ze staan vol met de prachtigste foto’s en wat me in die foto’s het meest fascineert is het kleurenpalet. Met name de kleuren van het servies. De mooie borden, de ene keer design, de andere keer sierlijk porselein, zijn met zulke stylistische zorg uitgekozen, dat je niet anders kan dan bevestigen dat het de juiste combinatie is met dat gerecht. (zie foto’s hieronder, via ‘Evelien Kookt Lekker’)
Ik heb niet zozeer zin om het gerecht te bereiden, maar wel om mij verschillende soorten borden en tafel servies aan te schaffen. Dat zou me stimuleren om het mooie plaatje te beogen en misschien – in mijn gedachten banale – ‘plats’ te serveren aan vrienden.
Hmm, ik denk dat ik meer geld moet gaan verdienen. Ik wil te veel, en niet in de juiste volgorde.
Ik ben zo in volle bewondering voor iedereen die kan breien. Vroeger leerde ik de basis in het 5de en 6de leerjaar, maar vroeg steevast thuis aan mijn oma hulp. Ookal vond ik het leuk, ik herinner me dat het niet altijd gemakkelijk was.
Ook heb ik ooit toen in ziek was eens een popje volledig gebreid en opgevuld met watten gekregen van een vriendinnetje. Dat vond ik ook super cute! (heb het popje enkele jaren geleden wel teruggeven, want het leek me iets emotioneels en ze kreeg net een baby’tje aan wie ze haar kunstwerk vast en zeker laten zou willen tonen).
Hoe dan ook, vandaag wil ik opnieuw zelf een poging wagen. Het lijkt me heerlijk hypnotiserend en ontspannend, en bovendien kan je zoveel leuks creëren in alle kleuren die je wenst.
Heb een beetje geresearcht, en ga de volgende stappen ondernemen:
Heeerlijk vind ik de mix van electro, pop en disco. Er is een nummer dat de laatste tijd op de radio zich echt onderscheid van al het andere. En opnieuw is het Calvin Harris, de man die ervoor zorgt dat ik kwispelend in mijn auto zit! Het is een heerlijke stemmetje in combinatie met een dosis luchtige tunes, dansbaar gemixt! Twee jaar geleden hoorde ik het eerst van hem met ‘Girls’. Vandaag hoor je hem in samenwerking met Dizzee Rascel en met de songs van zijn nieuwe plaat ‘I created disco’. Right.
Elke start van het seizoen gaat gepaard met een switch van seizoenskleding. Hup zomerkleren naar achteren in de vakken of kasten verplaatsen of naar de zolder om te overwinteren. Maar vooral, hup naar de winkels want na 3 maanden dezelfde kleding dragen, is het tijd voor wat nieuws.
Deze herfst/winter zijn dikke wollen gilets of zelfs nog dikkere vesten helemaal in. Ik zou er graag één aanschaffen voor multi-gebruik: plaatsvervangend van een jas, onder een kostuumjasje, of in combi met een jeansvestje, … het lijkt me gewoon handig en lekker warm om meteen een dikke vest te dragen. Slechts één probleem, ik kan me niet snel laten verleiden om een trui of t-shirt te kopen. Ik ben goed in jeans, jasjes, sjaals en jurkjes. Maar heb ik nieuwe truien nodig heb, dan blokkeer ik. Ook zie ik andere vrouwen op heel leuke manier een trui combineren met bloesjes, tshirts, topjes, … ik zweer het je, ik vind dat moeilijk. Het lijkt alsof ik niet gemaakt ben om meer dan twee stuks te matchen. En dan heb ik nog niet gesproken over schoenen, ook elke ochtend een issue. Soit, geef mij maar lente en zomer voor het licht kleden maar winter voor de gezellige kledij.
Zoals elk jaar, neem ik mijn lieve man, die goed is in truien kiezen, mee naar de winkel. Hij is reeds gewaarschuwd.
Boeken meenemen in je tas is zalig. Als je boeken vanaf 200pagina’s wil vervoeren wordt het al wat onhandig. Of je moet een grote tas hebben. Maar daar heeft de uitgever een oplossing voor gevonden. Alle vrouwen die van mini-handtasjes houden en toch graag een boek lezen, het zij eentje dat niet te veel weegt (vergelijk met zakagenda) en die je gemakkelijk horizontaal kan lezen en elegant kan openflappen zie hier het nieuwe boekformaat de ‘dwarsligger’!
Nicci French titels werden er alvast in uitgegeven. Ook het ‘Dagboek van een geisha’. Handig toch! Gedrukt door Jongbloed die bekend staan van pocket Bijbelboeken. Jammer dat het boek evenveel kost als de grote broertjes. Maar het heeft met een specifiek bladpapier en drukmethode te maken. Alles heeft zijn prijs. Toch maar eens uitproberen!
Oh my goodie goodness! Grey’s Anatomy heb ik tot het laatste beschikbare seizoen 4 uitgekeken. Hongerig als een wolf ben ik al gedurende een half jaar aan het polsen bij mijn lokale cd/dvdstore of seizoen 5 reeds beschikbaar is. Niet dus. Momenteel zenden ze op VijfTV herhalingen uit. Daar ben ik niks mee! Ik wil vooruit met die serie! Wat lees ik: Amerikaanse series zoals Grey’s Anatomy, Desperate Housewives, Lost kunnen betalend worden bekeken via digitale televisie enkele dagen nadat ze op de Amerikaanse televisie zijn verschenen.
Fantastisch toch! Het kost wel 3 euro. Kost veel op zich en in vergelijking met dvd huren in echte videotheek, maar ok in verhouding met film huren via digi tv, wat 3,95 euro kost. But what the hell, echte verslaafden gaan door de knie! Thanks to whoever made this happen!
