Dit weekend Kopenhagen bezocht met twee vriendinnen. Het moet gezegd worden: een waar shopping-walhalla! Dus echt ideaal om met vriendinnen te doen. Er zijn heerlijk veel coole locale brands! De Denen houden erg veel van mooie, speciale prints en moderne, ongecompliceerde snits. Ik ben thuis gekomen met een volledige outfit van het Deense maar bij ons ook zeer gekende Inwear.
Het is sinds een tweetal jaar dat het roer werd omgegooid en dat er meer oog gaat naar detail en mooie stoffen. Verrassend. Echt, als ik denk aan Inwear dan heb ik er een heel erg braaf beeld bij. Maar dat is veranderd! Inwear blijft weliswaar gekleed maar er is echt oog voor trends en opvallende stuks. Kijk maar eens naar het kleedje dat ik er kocht. Al is het mijne wel fuchsia roze.
Mijn tip voor het komende weekend : ga eens kijken bij inwear op de Meir. Je zal verbaasd zijn.
Een Kortrijkse band. Ik kan het nog steeds niet geloven. Dit nummer 15 floors hoorde ik al op Radio 1 en op StuBru. Het blijft luchtig, maar tegelijkertijd ook zeer sfeervol. Ik kan me voorstellen dat er veel pro of contra zijn. Er is geen weg tussenin.
Ik vind dit nummer het einde…niet echt een originele sound, maar alles zit goed. Echt ‘n sexy sound. Het nummer klinkt beetje akoestisch maar evengoed super!
Smakelijke voedingsproducten worden gemakkelijk beschreven als zijnde ‘natuurlijk’. Vaak zou je door iets te eten een ‘goed gevoel’ moeten krijgen, je lekker in je vel voelen. Dat klopt toch niet altijd, hoor. Maar als cosmetica of verzorginsproducten deze beloftes maken, krijgen ze meestal gelijk..
Zo heb ik na jaren gebruik van Clarins, een nieuwe dag- en nachtcrèmemerk uitgekozen : Kenzoki. Zegt je dat niets? Wel, denk even aan Kenzo… die heeft sinds enkele jaren ook een verzorgingslijn uitgebracht. Vier natuurlijke elementen zitten in elk product : plant water, plant essential oils, spoorelementen en minerale zouten. 4 hoofdparfums in hun Oostersgetinte assortiment : witte lotus, bamboeblad, gingerbloem en rijst.
Na enkele staaltjes te hebben uitgeprobeerd, sprak enkel witte lotus me aan. Een heerlijk zachte parfum. Dat is hetgene wat ik vaak miste bij mijn vorige dagcreme die eigenlijk geurloos was. Hoe dan ook, ben ik niet alleen daardoor gezwicht… veranderen van creme doe je niet zomaar … nee, de textuur van de creme van Kenzoki is werkelijk fantastisch.. niet te plakkerig. Ik hou niet van crèmes die mijn huid verwarmen en daardoor kleven. Nee, Kenzoki daarentegen, is een creme die werkt als een gel: is smeuïg maar licht als zijde en voelt verfrissend aan. Het creëert een sensatie. En laten dat nu letterlijk de woorden van Kenzoki zelf zijn…een echte elexir .. deze 2 producten heb ik reeds in mijn hart gesloten:
Cream white skin en-lightener sparkling face : witte lotus, wakame & water lily => Relaxing! Radiance! Elasticity! Sparkling!
Cosmic Cosmetic Cream: witte lotus, Japanese angelica, extracts of bird wood => the promise of gentle night repair and the discovery of novel feelings..
Kenzoki wordt exclusief verdeeld via Ici Paris XL in België. Vraag zeker naar de spaarkaart, want daarmee kan je na een aantal producten een mooie toilettas mee bijeen sparen. En je kan ook een plaatsje reserveren bij de upcoming beautyschools in de IPXL of een staaltje bestellen van de nieuwe oogcrème ‘Belle de Jour’. Ik hou nu al zoveel van dit merk…
Ik hou van heel veel verschillende stijlen. Dat mag koket zijn, heel sportief of een bonte boho-mix. En daarbij hou ik sinds een tweetal jaren van hoge hakken. Het jammere van de zaak is dat ik ten eerste een meter vijvenzeventig meet en dan heb je niet al te veel hak meer nodig. En het tweede spijtige van de zaak is dat mijn voeten bijna maat 41 meten. Het derde spijtige van de zaak is wat mijn vriend ervan denkt: schoenen met een hoge hak zien er snel of ordinair uit of bitchy. He doesn’t like them, at all.
Nu heb ik een vriendin, de typische shoe-aholic, die telkens wanneer ik haar zie, staat te leunen op prachtige stijlvolle exemplaren. Ik ga mijn checklistje af. Niks cheaps aan en ook niet too much. En ze heeft volgens mij nog nooit bad comments gekregen op haar schoensmaak. Ze heeft geen overzetboten van voeten en meet maar een meter vijvenzestig schat ik. Dat zal er ook mee te maken hebben. Ach wat.
Eind februari ga ik met deze vriendin en een andere goede vriendin naar Kopenhagen. Daar bevindt zich de langste shoppingstreet in Europa. Ik hoop daar onder ‘begeleiding’ een mooi paar high heels te vinden.
Het lijkt me doodnormaal, dat ik nu ik meer en meer a grown-up woman wordt, dat ik meer en meer begin te houden van hakken die dat onderstrepen. Want high heels zijn enkel voor vrouwen. Meisjes op hoge hakken vind ik een miss-match. Jullie zouden net sneakers, en weet ik wat voor gekke lage boots moeten dragen, vreemde flipflops met een 2-cm hak of whatever. Maar geen volwaardig hoge schoen. Stay off! Ik ben klaar voor het hoofdstuk ‘high heels’ en daar ga ik werk van maken.
Wat een verschrikkelijk enge rit naar huis heb ik gisterennacht ondernomen. Vanuit Ukkel omstreeks half twaalf naar Antwerpen vertrokken. Ik kwam van een heel erg leuk kerstfeestje op mijn werk. Vertrokken met jas, muts maar zonder mijn wollen gilet want die was ik vergeten op het feestje. Gek dat ik dat niet doorhad bij het vertrek. Vandaag kwam de receptioniste ermee aandraven. Bon, de champagne moet er voor iets tussen gezeten hebben. Hoe dan ook, gisterennacht, na mijn auto uit een dikke sneewlaag gepeld te hebben, belde ik toch maar voor alle zekerheid naar het thuisfront (in ‘t geval hij me over een paar uur nog niet thuis terug vond, dan zou er vast iets gebeurd zijn). Ik moest in 2de rijden, zei hij, en als ik thuis ben, wachtte er me een verrassing op het terras. Spannend, daar ging ik dan, mijn sneeuwrit van Brussel Zuid naar België Noord ging van start.
Twee kruispunten gepasseerd waar ik gewoon rechtdoor overreed in plaats van naar links af te slaan. Verder één groen licht gemist terwijl ik er slechts 20m van verwijderd was. Maar het verschikkelijkste was het moment dat ik bijna een ijsschaatsende mens van de weg heb gewalsd. Dat was een gek. Hij was op zijn sneakers van een helling aan het schuiven / skaten. Een helling waar ik met mijn wagen aan het bollen was, onmogelijk om te remmen. Heb die gast echt van de weg getoeterd! Nondeju, mijn hart zat in mijn keel.
Soit, na een trage rit door Ukkel centrum en een iets snellere rit over de E19 kwam ik aan bij me thuis waar manlief al lag te slapen. Direct naar het terras gerend (voor de verrassing) en wat zag ik daar… deze allerliefste, perfecte sneeuwman. That makes me happy! Van een blijde aankomst gesproken. De kleine armpjes in de lucht. Bravo! Heb een foto’tje genomen dat nu als wallpaper van mijn gsm dient. I survived a death ride en heb een kleine mascotte op mijn terras staan. Heerlijk!
Ben net terug uit Stockholm en met het koude, bijna sneeuw-weer daar, is er één activiteit die zich gedurende deze citytrip meermaals heeft herhaald: een bezoekje aan de coffee shop. In shopping area’s vind je er één om de 100m en in woonwijken, vind je er ook op de meest onverwachte locaties. Heerlijk is dat. Voor koffieliefhebbers als ik tenminste. Een koffiepauze nemen met een koekje erbij, heet simpelweg ‘fika’ in het Zweeds. Een koffiebarretje, klein of iets groter, krijgt er altijd een gezellig accent door zijn verlichting of de kussentjes op de stoelen. Een heerlijke latte met een muffin of een cafe macchiato met een stuk wortelcake, gggraaauuuw! Onze favoriete coffee shop Muggen (Götgatan 24 (T Slussen)) is een aanrader, alsook Espressino (aan de overkant van Muggen). Elk uur samen wegduffelen, samen op krukjes bij het raam of in een hoekje achterin… lekker muziekje, zoentjes geven, smoezelen, lachen, genieten… terwijl buiten de sneeuwvlokjes vallen en het vanaf 3pm pikdonker wordt… in het Winterse Stockholm is dat het fijnste wat er is.. Mocht ik ooit in zo’n land wonen dan werkte ik in mijn eigen coffee shop…
Ik herinner me de Black Eyed Peas in het VK in Brussel in 1999. De lange wapper zette zijn handtekening in zwarte alcoolstift op mijn arm. Het optreden was ‘burning’. Iedereen zwaar opgewarm en overtuigd van hun funky skills. Vandaag de dag zijn ze zo verschillend van wat ze toen waren. Het lijkt bijna ongepast om te zeggen dat de Black Eyed Peas een heel erg respectabele hiphop band waren back in the days. Nu, is het uit nostalgie of uit verlangen, af en toe vind ik in hun poppy oeuvre een nummer bijlange zo slecht nog niet. Zoals het volgende… (de clip is nogal, heumh, futuristisch, as i may say so..)
Nee ik ben geen verzamelaar. Ik vraag me af, wat je in hemelsnaam vandaag de dag zoal kan verzamelen. Gisteren tijdens een gezellige avond dineren en babbelen aan het haardvuur, vertelde iemand me dat ze miniatuur design verzamelt. Nu dat is bijzonder, en duur lijkt me. Iemand anders verzamelt schoenen. Uiteraard heeft deze persoon ook bevestigt een schoenenfetisj te hebben. 70 paar telt haar verzameling. Ze zitten mooi in hun oorspronkelijke schoendoos en worden wellicht ook gelabeld met ‘bruin’, ‘laars’, ‘fijne hak’ of ‘scherpe punt’. De gastvrouw zelf, koopt 1à2 boeken per 2weken bij mijn weten. De mooie bibliotheek rondom ons, leerde ons wat haar verzameling is.
Nu stond ik bij mezelf stil en vroeg ik me af wat ik doorheen de jaren bijhoudt en maar niet kan wegdoen. Dingen die je koopt op een ogenblik van zwakte, gewoon omdat je je aangetrokken voelt tot het object in kwestie. Ik kon op niks komen. Mijn gedachten dwaalden af van dit onderwerp en ik stond me in de badkamer klaar te maken voor mijn zondagse theevisite bij een vriendin van achter de hoek (heerlijk toch, als je vrienden rondom je wonen. Het lijkt me een sociale plicht om dichtbij je vriendenkring te wonen, nu de familiekring steeds minder groot of minder hecht is dezer tijden… maar bon, waar zat ik…) . Ik sta dus voor de spiegel en trek mijn lade open.Begin stuk voor stuk de voorwerpen te inspecteren. Naturel en rosebud. Dat wordt de match die perfect past mijn mood. Mijn echt oude vrienden zullen het kunnen bevestigen… deze juffrouw heeft heeeeeel veeeeel nagellaks en lipsticks. Zoveel dat ik er verzekerd 3 à 4 in mijn handtas heb, elke dat voor ik naar het werk ga, een toetsje op de lippen doe voor ik aan mijn bureau binnenstap. En overal in huis zie je nagellak potjes staan. Niet dat ik perfect verzorgde nagels heb of zo,…ik voel me gewoonweg zo aangetrokken tot de kleuren. En geef toe, de meest saaie outfit of vermoeide, warrige hoofd, blink je toch in 1 keer op dankzij deze wondermiddeltjes? Dus dat zal mijn verzameling wezen.. en ik zal er nooit afscheid van nemen.
ps: Meneer Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik ook een gigantisch zwak heb voor parfums.. ik wilde echt dat ik een parfumerie/cosmetics winkel kon vinden die open is op zondag… ik voel een opstootje…
